In the opening salvo of the 2013 national elections, Kabataan Partylist (KPL) calls on the youth to “level up” participation in the upcoming polls. “Kabataan: Next Level Na” is the marching call of the first and only youth partylist in Congress, as it announces its intensified involvement in the 2013 elections.

Thousands of KPL members from various chapters throughout the country converge in the Polytechnic University of the Philippines on May 11 for the KPL National Convention, wherein the only youth partylist in the country called for the intensification of unities and alliances among the youth in the light of the upcoming elections.

“In the past elections, the youth has proven that with a strong nationwide unity, we can win a seat in the House of Representatives. As we look forward to the upcoming elections, we should not only celebrate our achievements and victories, but also see the need to intensify our struggle in the light of the worsening national situation,” said KPL Rep. Raymond Palatino.

Palatino explained that the youth should “level up” the struggle against spiralling tuition increases, exorbitant fees, as well as the growing unemployment among the ranks of the youth. “The Aquino regime has promised change for the nation. But the youth has had enough of his lies – we must level up the struggle to assert our rights,” Palatino added.

“In its two terms in Congress, Kabataan Partylist has led not only the youth but also various marginalized sectors of society in the struggle for accessible education, decent employment and genuine solutions to our country’s problems. Next elections, we are again challenged to assert representation in the legislative branch. And we’ll not only settle for one, but three seats,” said KPL Spokesperson Vencer Crisostomo.

Palatino and Crisostomo called on the youth to maximize participation in the upcoming polls. “The youth remains to be a decisive force in the Philippine election, being almost a third of the overall voting population in the country,” Palatino explained.

According to data from the National Statistics Office, the number of youths aged 18 to 30 is estimated at 20 million. “Not all of these youths are registered voters, and we need to ensure that they register and take part in the upcoming elections,” Crisostomo said.

KPL is set to launch “Panata sa Halalan,” a voters’ registration drive aiming to urge 1 million youth to register for the 2013 polls. Panata sa Halalan consists of massive voters’ education drives, information campaigns in schools and communities. “In the next months, KPL will also launch a youth-led election watchdog, which will ensure the integrity of the upcoming polls,”  Crisostomo said.

“There are greater challenges ahead of us, and we must now put our game faces on and proceed to the next level of our struggle for our rights and representation,” Palatino said.###

Kabataan Party-list, along with the Makabayan bloc in the House of Representatives, signed the impeachment case against Chief Justice Renato Corona on the principle of holding accountable Gloria Macapagal-Arroyo and her cohorts for their crimes against the people. Corona was instrumental in Arroyo’s perpetuation of a social system that served the interest of the few and caused tremendous suffering for the many. It is on this principle that we call and push for Corona’s impeachment.

That President Benigno Aquino III and his administration play a role in the Corona impeachment adds complexity to the issue. Whereas the impeachment appears to be advocated by a single, united body in which all the pro-impeachment are lumped together, political sharpness, however, demands that we (re)draw the line to separate us from the Aquino consensus.

President Aquino’s proclaimed motive to establish justice through Corona’s ouster is rendered empty by his manifest insincerity to prosecute Arroyo. The political accommodations given to Arroyo in the form of hospital arrest and slow prosecution illustrate Aquino’s failure to live up to his electoral promise. The value of Corona’s impeachment is diluted in the absence of Aquino’s serious commitment to prosecute Arroyo. Not only does this expose Aquino’s political imprudence in relaxing the grip over Arroyo, it also compels us to hold him accountable for betrayal of public trust.

Through this frame, we are able to critically analyze the ongoing impeachment process far from a mere personality assessment of who best displays his/her grasp of legal conduct and Latin phrases. More important, we become equipped in recognizing the various stakes of the contending powers-that-be in the issue.

Arroyo and Corona, evidently, are vying for self-preservation. Aquino, on the hand, with his avowed intention to supposedly cleanse the Supreme Court, reveals his true motive to reconfigure the judiciary to side with his class interest. We must not lose sight of the fact that the Cojuanco-Aquino family is fervid in preventing the just distribution of Hacienda Luisita. It must also be noted that President Aquino himself, throughout his entire political career, has been consistent in upholding landlordism even despite of its inherent violence that banishes the peasantry to utter destitution and suffering.

What further drives a hole into President Aquino’s claim of establishing social justice in the here and now is his continuation of the very same social policies of the Arroyo regime. These same policies are concretely expressed in the intensification of human sorrow in key aspects of social life – poverty, human rights, national sovereignty, land reform, labor, education, health, housing, environment, basic commodity prices… Does not the breadth of Aquino’s tirades against Corona and Arroyo function to conceal his rabid anti-people policies? A precise evaluation of Aquino’s leadership, which has been growing louder and louder, is worth repeating here: Walang pagbabago sa ilalim ni Aquino.

We must impeach Corona as it crucial in the people’s crusade to punish Arroyo. But we must harbor no illusions that such engagement is treated with the same integrity by the Aquino administration. Likewise, hope for a just future is too valuable to be left in hands of Aquino, who, by virtue of his class allegiance, precludes such hope from actually happening in reality. Bold acts of struggle for social justice remain within the jurisdiction of mass movements. This is what the guardians of the status quo, lying in the guise of truth, prevent us, the people, from realizing.

Indeed, the course of the Corona impeachment can only be rightfully directed with the people’s vigilance and collective action. It is by holding onto the vital place of mass movements in instituting genuine social change can we be actually lifted forward to actualize progressive alternatives to the unjust present. Mass movements are necessary– it can never be otherwise – as long as injustices exist in society. And it is this necessity, an ethical imperative even, that must be exercised and asserted against prevailing efforts to confine social justice within the laws of the ruling class.

ON “GHOST” BUDGET CUTS

We allocated P23.4 billion to 112 State Universities and Colleges (SUCs) in 2011. This is 1.7 percent lower than the P23.8 billion budget for 2010. We are gradually reducing the subsidy to SUCs to push them toward becoming self-sufficient and financially independent, given their ability to raise their income and to utilize it for their programs and projects.

– Pres. Noynoy Aquino in his Budget message (August 24, 2010)

President Aquino said it himself. Before we challenged the budget cuts, he proclaimed the truth about the government’s real intentions. It was when we began speaking up when the government began singing different, and often conflicting, tunes to cover up the President.

Source: Budget Expenditures and Sources of Financing (BESF) report of Department of Budget and Management

**Estimated real value of state subsidy based on government’s Consumer Price Index, according to the value of the peso in the year 2000 (rounded-off to the nearest hundreds).

Despite nominal increases in state subsidies through the decade, its actual worth or value is decreasing because of inflation. It becomes even more grossly insufficient taking into consideration the growing number of programs and students in state universities through the years.

One component of any government’s agency’s budget is MOOE or Maintenance and Other Operating Expenses. The MOOE of state universities for 2011 will be cut by a whopping P1.1 billion. Even if the government justifies the budget cut by claiming that much of the “cut” was a result of the non-inclusion of completed infrastructure projects (like new buildings) or the non-inclusion of “congressional insertions” in 2010 (which were all in the form of “Capital Outlay”), we cannot ignore the real cut on MOOE, which represents the funds allocated for the operations of the various services of government agencies, from payments of utilities such as water and electricity, to purchases of office and laboratory supplies.

Source: Budget Expenditures and Sources of Financing (BESF) of the Department of Budget and Management (DBM)

Taking into consideration that the value of money decreases as time goes by due to inflation, it can be seen that as computed against the government’s Consumer Price Index, the state subsidy for the operations of state universities would be at its lowest in 2011. Click here for the full list of state universities with their corresponding cuts in MOOE, as proposed by the Aquino administration. Click here for the full budget briefer on SUC’s.

ON SELF-SUFFICIENCY

To claim that SUC’s can and should generate their own income is to affirm the inevitable tuition (and other fees) increase that always comes with or after a budget cut. DBM Secretary Abad and Malacanang Palace Spokesman Edwin Lacierda have often been quoted as saying schools should increase tuition instead of asking for more state subsidy.

Technohub myth
Ayala pays only P160 million per year for the lease of the UP-AyalaLand Technohub, a rather small amount compared to the P18 billion – the UP administration estimate of what UP needs annually. This means UP has to build more than 100 huge commercial centers to augment insufficient state subsidy.

Billions of unused savings and funds?
As affirmed by the Dean of the UP College of Home Economics‎. “Do not be decieved when you read in the papers today that ‘UP has P11 billion in income that is not plowed back to the national treasury’. That P11 billion constitute endowment funds obtained from private donors which are for specific purposes such as professorial chairs that administrators cannot use for MOOE, Equipment Outlay or Capital Outlay.”

ON PRIORITIZING BASIC EDUCATION FIRST

They say, the Department of Education budget was increased from P175 billion to P207.27 billion = +P32 billion. Of this, P23 billion is in the form of an increase in salaries because of the Salary Standardization Law, of which Pres. Aquino cannot take any credit because it is automatic.

The rest of the P9 billion increase will go to:

• 18,000 new classrooms, while the shortage is pegged at more than 152,000
• Target additional armchairs is about 1 million while the shortage is at a staggering 13 million.
• Only 32 million new textbooks are planned to be purchased while the current shortage is at 95 million.
• Target for new teachers meanwhile is only 10,000 when the shortage is 103,000.

Government is to spend only P5.79 per day per Filipino for basic education.

THE REAL PRIORITIES

Pitting state universities and basic education against each other, where contradiction shouldn’t exist in the first place, is a ploy to divide the education sector and to serve as a smokescreen to the real priorities of the government. What are they trying to cover up?

• Pork barrel funds for legislators will be increased by more than P13.9 billion for a total of P24.8 billion.
• Former President Gloria Macapagal Arroyo will be given an additional P2 billion in pork barrel funds.
• Lump-sum (read: corruption) funds for 2011 total P245 billion. Of this amount, P68 billion represents audit-free Presidential pork barrel.
• Dole-out and patronage funds under the Conditional Cash Transfer program of the DSWD has a budget of P29 billion.
• The military, notorious for violating human rights and killing civilians, will be awarded a P10 billion increase in its budget for a total of P104.7 billion.
• Debt servicing eats the chunk of the budget, getting an increase of P80.9 billion with P823 billion in total spending for both interest payments and principal amortization.

ANG PROPOSED 2011 BUDGET NG ADMINISTRASYONG AQUINO

Para sa taong 2011, ang panukalang budget ng administrasyon ni Pangulong Benigno “Noynoy” Aquino III ay umaabot sa halagang mahigit P1.6 trilyon. Ayon sa kanya, ang panukalang budget para sa 2011 ay nakatuon sa “reform” at sa kanyang pangakong “matuwid na daan.” Aniya, ang budget ng kanyang administrasyon ay may pagkiling para sa mga mahihirap.

Ngunit, kung susuriin nang mabuti, ipinagpapatuloy lamang ng 2011 Budget ang pangkabuuang polisiya ng nakaraang mga administrasyon, ang polisiya ng sistematikong pagbabawas-gastos sa mga serbisyong panlipunan sa ngalan ng pagtitipid upang siguraduhin ang tuluy-tuloy na pagbabayad ng utang sa mga lokal at dayuhang kreditor. Sa katunayan, ang panukalang bayad-utang ng gobyerno para sa 2011 ang pinakamataas nito sa kasaysayan. Aabot ito, kapag pinagsama ang prinsipal at interes, sa mahigit-kumulang P823.27 bilyon (P357.09 bilyon sa interes at P466.18 bilyon sa prinsipal na hindi isinasama sa kabuuang buget proposal ng pamahalaan).

Isa sa mga pangunahing tinatamaan ng ganitong neoliberal na polisiya sa paggastos ng pamahalaan, na dikta mismo ng mga lokal at dayuhang nagpapautang, ay ang mga State Universities & Colleges (SUC’s).

Tulad ng mga polisiya ng dating Pangulong Gloria Arroyo sa mga SUC’s na nakasaad sa kanyang Medium Term Development Plan for Higher Education, itinutulak rin ni Pangulong Aquino ang pagbabawas ng subsidiya sa SUC’s upang pilitin ang mga ito na lumikom ng sarili nitong pondo sa pamamagitan ng pagtataas ng matrikula, pagbebenta o pagpapa-upa sa mga lupain at pasilidad, bukod sa iba pang mga paraan. Ani Aquino sa kanyang 2011 Budget Message, balak ng kanyang gobyerno ang “gradually reducing the subsidy to SUCs to push them toward becoming self-sufficient and financially independent, given their ability to raise their income.”

Sa kabila ng “austerity measure” ng administrasyong Aquino upang pagkasyahin ang “meager resources” ng pamahalaan para sa lahat ng serbisyong panlipunan, nakakamangha na nagagawa pa nitong dagdagan nang limpak-limpak ang budget ng militar na paglalaanan nito ng P104.7 bilyon. Higit sa doble rin ang naging pagtaas ng budget para sa takaw-kurapsyon na “pork barrel” mula P10.9 bilyon patungong P24.8 bilyon. Naglaan din ang pamahalaan ng mahigit P15 bilyon para akitin ang mga pribadong mamumuhunan na makipagsosyo sa gobyerno upang magtayo at magpatakbo ng mga serbisyo at imprastraktura sa pamamagitan ng “public-private partnerships,” taliwas sa sinabi ni Aquino noong kanyang unang SONA na walang gagastusin ang pamahalaan para sa mga hakbanging ito.

KABUUANG STATE SUBSIDY NG MGA STATE UNIVERSITIES & COLLEGES

Datos mula sa Budget Expenditures and Sources of Financing ng Department of Budget and Management

*Kasama na ang mga hiwalay na pondo para sa Personnel at Retirement Pension Benefits ng mga empleyado ng SUC’s, na nakabukod sa SUC appropriation sa aktwal na General Appropriations Act
**Estimated real value ng state subsidy base sa Consumer Price Index ng gobyerno, ayon sa halaga ng salapi noong taong 2000 (rounded-off sa nearest hundreds)
***Projected real value ng state subsidy base sa estimated Consumer Price Index ayon sa percent na nilaki nito nitong 2010 mula 2009

Para sa taong 2011, ang ilalaan na kabuuang subsidiya ng administrasyong Aquino para sa mga SUC’s ay mahigit-kumulang P23.41 bilyon (kabilang na ang pondo para sa Personnel at Retirement Pension benefits na sa aktwal na General Appropriations Act ay hiwalay sa budget ng SUC’s). Mas mababa ito nang mahigit P437 milyon mula sa budget ng SUC’s ngayong 2010, at mas mababa ito nang halos P2 bilyon mula sa budget ng SUC’s noong 2009.

Ang pinakamalalang tatamaan ng mga budget cut para sa 2011 ayon sa indibidwal na proposed budget ng mga SUC’s (hindi pa kasama ang dagdag na halaga mula sa hiwalay na Personnel at Retirement Pension benefits) ay ang mga sumusunod:

SUC’s NA MAY PINAKAMALALANG BUDGET CUT SA 2011 (AYON SA PORSYENTO)

1. Philippine Normal University (-23.59%)
2. Aurora State College of Technology (-22.21%)
3. Cerilles State College (-21.95%)
4. University of the Philippines (-20.11%)
5. University of Southeastern Philippines (-20.03%)

SUC’s NA MAY PINAKAMALALANG BUDGET CUT SA 2011 (AYON SA AKTWAL NA SUBSIDIYA)

1. University of the Philippines (-P1.39 bilyon)
2. Philippine Normal University (-P91.35 milyon)
3. Bicol University (-P88.81 milyon)
4. University of Southeastern Philippines (-P44.39 milyon)
5. Central Bicol State University of Agriculture (-P31.65 milyon)

Makikita rin sa “real value” ng state subsidy ng SUC’s na bagamat may paglaki sa nominal na subsidiya na binibigay ng pamahalaan para sa mga SUC’s sa loob ng nakaraang dekada, ang aktwal na halaga nito ay unti-unting bumaba taun-taon. Lumiliit din ang halaga nito kung isasama ang katotohanang dumadami ang mga programa ng mga SUC’s at lumalaki ang bilang ng kanilang mga mag-aaral.

Ayon sa datos ng Department of Budget and Management (DBM) at sa Consumer Price Index (CPI) data ng National Statistical Coordination Board (NSCB)

LUMILIIT NA STATE SUBSIDY PARA SA MAINTENANCE & OTHER OPERATING EXPENSES

Patuloy at mas malala ang pagbagsak ng subsidiya na ibinibigay ng gobyerno sa mga SUC para sa “Maintenance & Other Operating Expenses” (MOOE) ng mga ito. Ang MOOE ang pondo ng ginagamit ng mga SUC’s para aktwal na patakbuhin ang mga iba’t ibang mga serbisyo at pasilidad ng mga kolehiyo. Halimbawa, dito kinukuha ang pambayad sa kuryente, sa mga kontraktwal na empleyado, mga scholarships, sa pag-maintain ng mga pasilidad, at iba pa.

Dahil sa natural na taunang pagtaas ng budget para sa “Personnel Services” (PS) ng mga SUC’s upang tugunan ang “Salary Standardization Law,” hindi buong nahahalata ang malubhang pagbabawas ng subsidya para sa MOOE sa maraming SUC’s.

Mahigit P1.1 billion ang kaltas sa MOOE para sa taong 2011 mula sa antas nito noong 2010. Ito ang pinakamalaking kaltas sa MOOE sa kasaysayan. Posibleng ito rin ang pinakamababang MOOE sa loob ng mahigit isang dekada kung iko-compute ang maaaring halaga lang nito sa “real value” gamit ang halaga ng pera noong 2000 bilang constant.

Datos mula sa Budget Expenditures and Sources of Financing (BESF) ng Department of Budget and Management (DBM)

7 SUC’s NA MABABAWASAN NG HIGIT 50% ANG M.O.O.E. SA 2011

1. Southern Philippines Agri-Business & Marine and Aquatic School (-66.27%)
2. Southern Leyte State University (-64.03%)
3. Central Bicol State University of Agriculture (-57.96%)
4. Partido State University (-56.83%)
5. Nueva Vizcaya State University (-53.65%)
6. University of the Philippines (-51.85%)
7. Aurora State College of Technology (-51.84%)

Ang kakulangan sa pondo para sa pagpapatakbo sa mga SUC’s ang pangunahing dahilan ng mga ito upang itaas ang matrikula at iba’t ibang mga bayarin mula sa mga mag-aaral. Kaya’t sa lubhang pagbaba ng MOOE ng mga SUC’s sa 2011, tiyak at walang duda na mapipilitang gumawa ng paraan ang mga namamahala sa mga SUC’s na huthutin mula sa mga mag-aaral ang kakulangan sa pondo sa pamamagitan ng tuition and other fee increases.

WALANG CAPITAL OUTLAY

Walang ilalaan na pondo ang gobyerno para sa “Capital Outlay” ng mga SUC’s. Ang “Capital Outlay” ang bahagi ng budget ng isang ahensya ng pamahalaan na ginagamit para sa pagbili ng mga bagong pasilidad at pagtatayo ng mga bagong gusali at imprastraktura.

Kung matutuloy ang panukalang zero capital outlay ni Pangulong Aquino, ito ang magiging unang pagkakataon na walang magiging pondo ang mga SUC’s para sa kailangang-kailangang pambili ng mga pasilidad at pagtatayo ng mga silid-aralan at iba pang imprastraktura para sa mga mag-aaral. (Noong nakaraang taon, halos zero capital outlay rin ang panukala ng administrasyong Arroyo para sa 2010, ngunit ito ay napigilan sa pamamagitan ng pagreallocate ng pondo ng ibang ahensya patungo sa SUC’s).

LUMALAKING KITA AT BAHAGI NG KITA MULA SA TUITION AND OTHER FEES

Patuloy ang pagtaas ng kinikita ng mga SUC’s mula sa tuition at iba’t ibang mga bayarin na kanilang sinisingil mula sa mga mag-aaral nang dahil na rin sa pinapatupad na tuition and other fee increases.

Mula sa kabuuang P1.5 billion isang dekada ang nakararaan, aabot ito sa mahigit-kumulang P7.7 billion sa 2011, ayon sa projection ng gobyerno. Ito ay bubuo sa mahigit 22.1% ng kabuuang budget ng mga SUC’s mula sa 8.3% lamang noong 2001.

Datos mula sa Budget Expenditures and Sources of Financing (BESF) ng Department of Budget and Management (DBM), in thousand pesos

LUMILIIT NA BAHAGI NG STATE SUBSIDY

Bukod sa kita mula sa mga sinisingil na mga bayarin ng mga SUC administration mula sa mga mag-aaral, kumikita rin ang mga SUC’s sa pamamagitan ng pagpapa-upa at pagbebenta ng mga lupain at pagsasapribado ng mga imprastraktura at facilities nito. Ang kabuuang kita ng mga SUC’s mula sa mga bayarin mula sa estudyante at iba’t iba pang iskema ng paglikom ng sarili nitong pondo ay bumubuo sa kanilang “internally-generated income” na hiwalay sa subsidiya na binibigay ng gobyerno para patakbuhin ang mga naturang unibersidad at kolehiyo.

Mula 2001, kung saan ang state subsidy ay bumubuo sa 84.14% ng kabuuang budget ng mga SUC’s, patuloy itong lumiit hanggang sa ito ay katumbas na lamang ng 66.3% ng kabuuang budget ng mga SUC’s sa 2011.

Datos mula sa Budget Expenditures and Sources of Financing (BESF) ng Department of Budget & Management (DBM)

PINAKAMABABANG SUBSIDY PARA SA BAWAT ISKOLAR NG BAYAN SA UNANG TAON NI AQUINO

Datos mula sa Commission on Higher Education * Estimation base sa average growth rate ng laki ng enrollment sa public at private universities & colleges

Sa kabila ng unti-unting paga-abandona ng gobyerno sa mga SUC’s sa pamamagitan ng mga budget cuts, patuloy naman ang paglaki ng bilang ng mga kabataan na pumapasok at gustong pumasok sa mga SUC’s nang dahil na rin sa walang-habas na pagtaas ng matrikula sa mga pribadong paaralan.

Sa ganitong lagay, ang anumang kakarampot na budget na ibinibigay ng gobyerno sa mga SUC’s ay nawawalan pa ng halaga dahil sa ito ay pinaghahatian ng mas dumadaming kabataang mag-aaral. Sa aktwal, lumiliit nang lumiliit ang ginagastos ng gobyerno sa bawat isang iskolar ng bayan. Maaaring ang SUC subsidy para sa 2011 ang pinakamababang per-student spending ng pamahalaan sa loob ng mahigit isang dekada.

Table showing the actual and real value of subsidy the state is providing each state university student the past decade

Decreasing state subsidy-per-student over the years

Lumalabas na para tumbasan ang halaga ng state subsidy per student noong taong 2000, kailangan maglaan ng gobyerno ng karagdagang P11,244.66 para sa bawat iskolar ng bayan para makaabot ito sa P34,960.94 bawat isa. Ang halagang ito ay hindi pa nga sasapat para makapag-enroll ang isang kabataang Pilipino sa maraming pribadong kolehiyo sa Maynila, maging sa Unibersidad ng Pilipinas kung saan aabot sa mahigit P40,000 ang lahat ng bayarin kada taon.

Para lang tumbasan ang halaga ng state subsidy noong 2000, ang dapat na state subsidy para sa mga SUC’s ngayong taon ay P34.5 bilyon, mas mataas ng mahigit P11.09 bilyon mula sa panukala ni Pangulong Aquino. Hindi nakapagtataka na sa kabilang banda, ang projected na kikitain ng mga SUC’s mula sa tuition at iba pang bayarin mula sa mga iskolar ng bayan ay P11.89 bilyon, halos eksakto at sapat para punan ang kakulangan ng pamahalaan.

1. Ang Charter Change ay isang taktika ni Gloria Macapagal-Arroyo para makapanatili sa pwesto lagpas pa sa 2010.

Anupamang dahilan at palusot, hindi maiaalis ang motibong “term extension” sa Cha-cha. Batid ng kabataan at ng mamamayan, at maging ng mga kasampakat ni Arroyo, na tanging ang cha-cha ang nalalabing ‘ligal’ na paraan para matakasan ni Arroyo ang pananagutan sa mamamayan matapos ang termino niya sa 2010. Isinasapilit ni Arroyo, kanyang mga anak sa Kongreso, at kanyang mga kaalyado ang Cha-cha dahil tiyak ang samu’t saring mga kaso ng mga di-resolbadong anomalya, korapsyon, pandaraya at paglabag sa karapatang tao ang nakaamba nilang harapin malaong wala na sila sa pwesto pagsapit ng 2010.

2. Ang Cha-Cha ay maaaring gamitin para muling ipatupad ang Batas Militar.

• Tatanggalin ang 60-day limit sa pagdeklara ng batas militar at suspension ng writ of habeas corpus.
• Mawawalan ng kapangyarihan ang Kongreso na bawiin ang proklamasyon ng batas militar o suspensyon ng writ of habeas corpus.
• Mawawalan na rin ng kapangyarihan ang Korte Suprema na i-rebyu ang mga batayan ng pagdeklara ng batas militar.
• Palalabnawin ang mga kasalukuyang pamantayan ng pagdeklara ng batas militar ayon sa nakasaad sa Konstitusyon. Magiging mas bulnerable ito sa pagsasamantala ng mga makapangyarihan.
• Buburahin ang ilang mga makabuluhang probisyon sa Konstitusyon hinggil sa karapatang-tao at sa Bill of Rights.

3. Palalalain ng Cha-cha ang matinding krisis sa ekonomiya at kabuhayan.

• Ibubukas ng Cha-cha ang pambansang patrimonya at ekonomiya sa ibayo pang dayuhang pagsasamantala at pag-aari. Ayon sa probisyon sa Cha-cha hinggil sa ekonomiya, hindi na 60-40 porsiyento ang hatian para sa dayuhang pag-aari sa mga batayang industriya at serbisyo kundi papayagan na hanggang 100 porsiyento.
• Papayagan ang mga dayuhang entidad na magmay-ari maging ng mga lupang residensyal, komersiyal, at industriyal.
• Papayagan ang mga dayuhang entidad na malayang gamitin at lapastanganin ang mga likas-yaman ng bansa.
• Papayagan din ang mga dayuhang entidad na kontrolin at pagmay-arian ang mga pampublikong utilidad at serbisyon tulad ng tubig, kuryente, at telecommunications.

4. Palalalain ng Charter Change ang kolonyal, korap, at komersiyal na katangian ng ating kultura, edukasyon at mass media sa pamamagitan ng pagpayag sa tuwirang dayuhang pag-aari sa kontrol sa mass media, mga eskwelahan at advertising firms.

• Tatanggalin ang probisyong nagtitiyak na prayoridad ng gobyerno ang edukasyon, sining, agham at teknolohiya.
• Tatanggalin ang probisyong kinikilala ng gobyerno ang papel ng kabataan sa pagbubuo ng matatag na bansa
• Tatanggalin ang probisyong nag-aatas sa mga eskwelahan na ituro ang nasyonalismo, pagkilala sa pambansang bayani at karapatang-tao
• Malayang makakapasok ang mga banyagang eskwelahan at papayagan ang 100% dayuhang pagmamay-ari sa mga edukasyunal na institusyon at pamantasan.
• Idadagdag ang salitang ‘responsable’ sa karapatan sa malayang pamamahayag at malayang asembliya sa Bill of Rights.

5. Papayagan ang higit na dayuhang pakikialam at pananamantala sa pamamagitan ng pagpayag sa mga makaisang-panig na mga tratado

• Bibigyang-daan ang panunumbalik ng mga dayuhang base militar sa bansa.
• Tatanggalin ang mga limitasyon at restriksyon sa pagpasok ng mga tropang dayuhan at kanilang mga pasilidad.
• Mas mapapadali ang pagratipika sa mga makaisang-panig na tratado at internasyunal na mga kasunduang para lamang sa interes ng mga dayuhan.